‘Door het schrijven vond ik een eigen stem, mijn eigen richting. Ik raakte de angst om gezien te worden kwijt’, aldus Jente Posthuma.

Posthuma (1974) werkte als journalist en interviewde jarenlang schrijvers voordat ze zelf debuteerde met Mensen zonder uitstraling. Het verhaal gaat over een stuurloos meisje dat haar moeder verliest en achterblijft met een iets te optimistische vader. De roman betekende haar doorbraak én een persoonlijk keerpunt.

In Waar ik liever niet aan denk blikt een vrouw terug op het leven met haar tweelingbroer die zichzelf verdronken heeft. Het boek werd genomineerd voor onder meer de International Booker Prize. Ook Heks! Heks! Heks! waarin ze oude Overijsselse heksenverhalen nieuw leven inblaast, oogstte veel waardering.

Posthuma’s werk wordt geroemd om de combinatie van scherpe observaties, droge humor en een subtiele, ontroerende stijl. Ze schrijft over grote thema’s als verlies en rouw, maar verrast tegelijkertijd met het kleurrijk uitwerken van bijzondere details.